Leren zien dankzij blinde lunch

6 juni 2017

Onlangs organiseerden wij samen met Restaurant De Vijfsprong in Kampen een blinde lunch. Olger Koopman van De Stentor schoof ook aan, en schreef er een mooi verhaal over dat wij graag delen.

“Zelf zien we geen klap,” tekent Olger Koopman op in zijn verslag van de lunch in De Stentor van 2 juni. “Maar het moet voor de bediening een enorm koddig gezicht zijn, die ruim dertig gasten die geblinddoekt aanschuiven. Hoe grappig ook, de gedachte achter de lunch – een één-tweetje tussen Vereniging Bartiméus Sonneheerdt en De Vijfsprong – is bloedserieus: laten zien waar mensen met een visuele beperking dagelijks, soms letterlijk, tegen aan lopen.”

Wake-up call

“Voor mij een wake-up call en vooral een shock van jewelste, die al begint als Suleima Luciano van Bartiméus Sonneheerdt, zelf zeer slechtziend, me naar mijn plaats brengt. De blinddoek die ik bij binnenkomst op kreeg, laat geen straaltje licht door. ‘Hou me maar bij mijn schouder vast, dan leid ik je wel’, zegt ze zelfverzekerd. Voetje voor voetje schuifel ik achter haar aan. Ik voel me onzeker, enorm afhankelijk en ben bang elk moment ergens tegen op te knallen. ‘Hoe doe jij dat,’ vraag ik aan Suleima, die zich onwaarschijnlijk soepel en zelfverzekerd door de ruimte beweegt. ‘Ik was hier eerder dan jij en heb de ruimte al verkend’, antwoord ze. ‘Ik weet precies waar alles staat.’ ‘Wauw,’ denk ik bewonderend, terwijl ik hulpeloos op mijn stoel zit. Ik ben zelf elk gevoel voor ruimte en afstand kwijt en probeer dat op te lossen door alles om me heen te betasten. Dan schuiven er, even onhandig, twee gasten bij. We tasten in de leegte en vinden uiteindelijk elkaars handen.”

Vinger in het glas

“Best gek om met iemand te praten waar je het gezicht niet van ziet. Maar de blinddoek zorgt er ook voor dat je niet afgeleid wordt en je volledig op je gesprekspartner kunt concentreren. Tijdens de lunch zorgt onze tijdelijke handicap er al snel voor dat we eendrachtig samenwerken. Het is een oefening in geduld, maar de een heeft al snel de kaas gevonden, terwijl de ander de boter uitdeelt. Het lastigst is het uitsmeren van boter en jam op de boterhammen. Voor het uitschenken van de jus vinden we al snel een trucje: een vinger in het glas, zodat je voelt of het vol is.”

Positief

“Geboeid luisteren we even later naar Suleima als zij vertelt over Bartiméus Sonneheerdt, waar ze zich inzet voor meer audiodescriptie (gesproken beelduitleg) op televisie. Als ze later aanschuift bij ons tafeltje, merken we op dat ze zo positief in het leven staat. ‘Tja’, zegt Suleima, ‘dat lijkt me toch de beste keuze. Als je blind bent, houdt het leven niet op. Er is genoeg om van te genieten.’ Eindelijk mag de blinddoek af en niet veel later loop ik oogknipperend het pand uit. Ik zucht diep en kijk uitgebreid om me heen. Kampen was al een mooi stad, maar ziet er vandaag net even iets mooier uit,” besluit Olger Koopman zijn verhaal.
Bron: De Stentor Flevoland, 2 juni 2017

Opbrengst voor werkplaats Boschwijk

De opbrengst van de lunch was € 240,-. Dit bedrag komt ten goede aan de renovatie van werkplaats Boschwijk bij Bartiméus in Doorn. Boschwijk biedt een zinvolle dagbesteding aan blinde en slechtziende mensen met een verstandelijke beperking. Na 20 jaar is de werkplaats dringend toe aan renovatie van het gebouw, de werkplekken en de logistieke situatie buiten. De medewerkers verdienen een ruime, veilige en comfortabele werkplek. Door de betrokkenheid van De Vijfsprong en alle lunchgasten komt dit een stap dichterbij!

Ook een blinde lunch organiseren?

Enthousiast geworden om ook een blinde lunch te organiseren in samenwerking met Vereniging Bartiméus Sonneheerdt? Neem voor meer informatie contact op met Tamara van Eersel: tveersel@steunbartimeus.nl of 030 693 50 47.

    Drie geblinddoekte gasten aan de lunch bij De Vijfsprong Olger Koopman (links) met de andere twee gasten aan de blinde lunch.
  • Delen:Deze pagina e-mailen naar iemandOver deze pagina een tweet sturenDeel deze pagina op LinkedInDeel deze pagina op Facebook
  • « Naar nieuwsoverzicht